Mijn leven is een hel geworden.
Vroeger was het al niet veel bijzonders. Een slechtbetaalde baan zonder vooruitzichten, saai werk, lange reistijden. Een diepe en langdurige depressie lag op de loer, zeker als ik mijn, toen al deels mislukte, leven na ging op successen.
Hier en daar heb ik natuurlijk wel eens iets leuks gedaan of meegemaakt, maar over het geheel genomen is het maar een saaie boel.

Op zoek naar een beter bestaan kwam ik op een zeker moment in de New Age afdeling van de bibliotheek. Er was daar een tentoonstelling ingericht over de 'nieuwe tijd', allerlei boeken over vooral oosterse filosofieen stonden tentoongesteld; op een tafeltje, achterin in de hoek een stellage met daarop een reeks van alledaagse dingen. Borden, en metalen staafjes die elk met een touwtje aan een stuk hout bevestigd zijn, bakjes met wit spul erin. "Zeezout," staat er op het getypte kaartje wat er half onder ligt.
Het is erg druk in de bibliotheek, met name de plaats waar de bescheiden tentoonstelling werd gehouden, daar kon ik bijna over de hoofden lopen. Op een of andere manier was dat wel prettig. Kennelijk ben ik niet de enige dolende ziel die op zoek is naar een tot voldoening stemmende invulling van zijn leven.
Op een vreemde manier opgewekt door deze gedachte liet ik de expositie op mij inwerken. Er was veel te zien.
Vooral veel boeken natuurlijk. Helaas konden die boeken nu niet uitgeleend worden, anders was er binnen korte tijd geen boek meer aanwezig. Dat is ook geen gezicht, dat begreep ik wel. Ik keek rond tot er een dame van de bibliotheek ons aan ging sporen om het pand te verlaten, de bibliotheek ging sluiten.
Met de lange rij van bezoekers ging ik mee naar buiten, daar keek ik eens op mijn horloge. Net als overal in Nederland sluit de bibliotheek ruim voor het dichtgaan van de winkels, tijd genoeg om even naar de boekhandel te gaan.
Zelfs in de boekhandel was een aparte hoek met een ruim assortiment, met vooral kleurige boeken, over de nieuwe tijd. Bijna direct herkende ik al een aantal boeken uit de bibliotheek.
Ik besloot na lang aarzelen een boek te kopen. Een boek over Feng-Shui. Volgens de wervende tekst op de achterkant de sleutel naar een beter bestaan. En dat voor maar bijna veertig gulden. Dat is toch niet veel geld.
In de rij voor de kassa voelde ik mij een beetje opgelaten, het was net alsof iedereen naar het boek in mijn hand keek. Ik nam een zelfverzekerde houding aan en verliet, na het afrekenen, met opgeheven hoofd de winkel.

Eenmaal thuisgekomen nestelde ik mij op de bank en begon met lezen. Het voorwoord was geschreven door een kennelijk bekende popster, ook zijn leven was veel prettiger en aangenamer geworden na het lezen van dit boek. Een moment vraag ik mij af hoe dat kan, een voorwoord schrijven in een boek wat al uitgegeven is, maar een blik voor in het boek leert me dat dit al de vijfde druk is. Indrukwekkend.
Geheel in de sfeer zet ik snel een kop thee en begin met het lezen. Uren lang. Ik lees over aardstralen, kosmische krachten, magnetische velden. Ik had er al een vermoeden van, maar hier staat het duidelijk op papier, het leven op deze aarde is in hoge mate levensgevaarlijk. Er zijn een schier ontelbaar negatieve en zelfs schadelijke krachten bekend die de mens uit zijn balans brengen.
Een lange lijst met kwalen en ander ongemak besluit het hoofdstuk. Hoofdpijn, concentratieverlies, moedeloosheid, besluiteloosheid, en nog veel meer.

Het tweede gedeelte van het boek begint met de opmerking dat al het lijden aan die reeds opgesomde kwalen niet nodig is. Lang geleden wisten ze er in China al van. En ze hebben er iets op gevonden.
Daar stop ik even met lezen.  Als ze het in China al zo lang weten, waarom weten wij het dan niet ?
Op zoek naar de waarheid lees ik snel verder. Over positieve en negatieve krachten. Over het noorden en het zuiden.
Ik neem weer een kop thee voor ik aan het derde gedeelte van het boek begin. Dit deel handelt over de invloeden die je kan hebben op je eigen bestaan. Bijna ongemerkt ontsnapt er een verwensing aan mijn lippen.
Ik heb geen kompas. Dat is een slechte zaak.
Want alles draait om de ligging. Waar is het noorden ?
Ik heb eigenlijk geen idee. Toch is dit wel degelijk van belang, Een paar bladzijden lang komen de tabellen, met alle goede en slechte kanten van de verschillende windrichtingen.
Slaap ik met mijn hoofd naar het oosten, dan leidt dit tot meer creativiteit. Maar ook tot een onrustige slaap. Lig ik met mijn hoofd noordwaarts dan slaap ik diep. Misschien wel te diep, want deze richting is beter geschikt voor de niet meer zo jongeren onder ons.
Zo gaat het maar door. Voor elk kwaaltje is wel een mogelijke oplossing te vinden.
En ik heb er niets aan, in het holst van de nacht. Ik heb immers geen kompas. En de winkels zijn reeds lang geleden gesloten.

Met een zucht klap ik het boek dicht. Nu pas merk ik dat mijn maag leeg is. Daar moet wat aan gebeuren.

De volgende morgen koop ik een kompas en loop er de hele dag mee door het huis. Ik maak aantekeningen, zo staat de trap bijvoorbeeld helemaal verkeerd, dwars op de lengterichting van het huis. Dat geeft een heleboel verkeerde energie.
Gelukkig is daar iets aan te doen, boven en onderaan de trap moet een kom met zeezout geplaatst worden om de energie in juiste banen te leiden.
Er staat achterin het boek een handige opsomming van winkels die de juiste soort zout verkopen, met het juiste schaaltje om het zout in te doen. Want als er een verkeerd schaaltje met keukenzout bij de trap staat dan helpt het niet. Het kan, zo lees ik tussen de regels door, zelfs de verkeerde energie versterken.
Gelukkig staat mijn stad ook bij het lijstje met winkels in het boek, ik hoef niet eens ver weg.

Gewapend met mijn notities open ik de deur van de winkel. De wierook slaat me tegemoet. Nog even snel een teug frisse buitenlucht en ik begeef me tussen de windorgels en de klankschalen.
Eerst een pak zeezout opduiken. Een beetje verdwaasd kijk ik om mij heen, zo veel spullen waarvan de functie mij niet duidelijk is. Stenen beeldjes, zelfs potten met verf staan er in de winkel.
Er komt een verkoopster op mij af, naar al snel blijkt is zij zeer deskundig. Als ik vraag naar zeezout dan is haar conclusie al snel getrokken. "Uw trap staat zeker dwars op de lengterichting van uw huis ?"
Blij eindelijk een expert tegen te zijn gekomen haal ik mijn lijstje tevoorschijn. Ik heb veel nodig. Wel drie windorgels om voor de scherpe hoeken in mijn huiskamer te hangen, het zeezout en de bakjes, verschillende potten verf in de juiste kleuren en nog veel meer.
De dame in de winkel pakt een vel papier, samen schetsen wij mijn woonkamer en gaan aan de slag.

Als wij klaar zijn is het mij wel duidelijk waarom het mij zo slecht ging. Mijn hele huis staat verkeerd. Eigenlijk is het een wonder dat ik nog zo normaal ben gebleven in al die tijd dat ik er woon.
Op de grond van de winkel staan nu twee volle plastic tassen met alle benodigdheden om mijn huis te herscheppen tot een paradijs met enkel positieve energie.
Gelukkig kan ik met mijn creditcard betalen, zoveel geld had ik nu ook weer niet bij me. "Maar de tassen zijn gratis," knikt de verkoopster mij vriendelijk toe.
Blij en opgewekt verlaat ik de winkel. Eenmaal thuis ga ik flink aan de gang.

Een paar weken later is mijn huis onherkenbaar veranderd, ik heb alles volgens de leer van het, mij inmiddels zeer dierbaar geworden, boek aangepast. En het werkt echt. Ik voel mij een stuk beter.
Tevreden kijk ik naar buiten.
Een rilling trekt over mijn rug. De flat aan de overkant. Dat ik dat nog niet gemerkt had. Het hoge gebouw werpt een verkeerde schaduw in mijn richting, bovendien is er een buitenhoek op mijn huis gericht.
Koortsachtig blader ik door mijn boek, op zoek naar een oplossing voor dit grote probleem. Ik wist wel dat er iets niet klopte....
Al snel weet ik wat me te doen staat. De negatieve gevolgen van de flat aan de overkant zijn te neutraliseren met een eenvoudige oplossing.
Ik pak een meetlint en maak een paar aantekeningen. Dan schat ik de hoogte van de flat in en met behulp van wat wiskunde reken ik uit dat er achterin mijn tuin een boom moet komen van slechts zeven meter hoog.
Een aantal telefoontjes later is het geregeld, volgende week komt er een hovenier een eikenboom planten. De hoogte was eerst wel een heel gedoe, meestal planten ze jonge bomen van ongeveer vier meter hoog, maar na enig aandringen bleek het toch wel mogelijk om een boom van zeven meter geplant te krijgen.
Het wordt wel duur, maar ja, gezondheid is nu eenmaal niet in geld uit te drukken.
Ik neem een dag vrij als de boom geplant word, ik moet er op toezien dat hij op de juiste plaats in de grond word gezet.
Eerst naar de bank om geld te halen, en dan wachten tot de vrachtwagen, met de boom achterin, voor mijn deur stopt.
Aan het einde van de dag haal ik opgelucht adem. De boom staat er. Het is een prachtig gezicht.
En ik merk dat ik me nog beter voel in mijn woonkamer.
Ik laat een emmertje vollopen en ga de pas geplantte reus in mijn tuin het water brengen. Als de emmer leeg is kijk ik innig tevreden om me heen. Nu is eindelijk alles in orde. Aan alle voorwaarden is voldaan. Alle krachten zijn ten goede gekeerd.

Achter de flat hangen de draden van de hoogspannings leiding in trage bogen aan de masten. En daarvoor, uit het zicht, ligt een spoorlijn, herinner ik mijn plotseling.
De tekst uit het boek staat mij haarscherp voor ogen : " één van de meest onderschatte gevaren in deze tijd is de magneto-electrische vervuiling. Strooivelden kunnen een aantal klachten opwekken, zoals.."

Ik ren naar binnen en neem het boek ter hand.
Ik moet mij beschermen tegen deze gevaarlijke velden.

Wat moet ik doen ?