Hulpje 1

Hulpje 1

Het is stil en donker in de Spaanse haven. De grote stoomboot van Sinterklaas ligt langs de kade. Met dikke touwen is de stoomboot vastgemaakt. De stoomboot wiegt zacht op het water. Hij heeft al weer bijna een jaar kunnen uitrusten. De stoomboot heeft er wel weer zin in. Helemaal naar Nederland varen, met al de pieten en Sinterklaas. En alle cadeaus natuurlijk. Het hele ruim ligt dan vol met cadeaus, zakken en zakken vol. Ja, dat is altijd weer een leuke tijd, vindt de stoomboot.
Wat hoort hij nu? Daar komt een busje aan gereden. Het zal toch niet? Het is.. is het alweer zover?
Ja, het is waar, daar komt een busje aangereden, vol met zwarte pieten. Vroeger moesten de pieten lopen, helemaal van het kasteel van Sinterklaas naar de haven. En dat was een heel eind hoor. Gelukkig heeft Sinterklaas nu een busje voor de pieten gekocht. Dan zijn ze niet zo moe als ze bij de boot komen.

De pieten stappen uit en lopen de boot op. Ze gaan vuur maken, dan gaat de stoommachine aan. En dan kan de boot weer gaan varen. Straks, als de pakjes ingeladen zijn en alle pieten en natuurlijk Sint ook aan boord zijn. Het is nu al gezellig aan boord.

Achterin de haven, daar waar het water ondiep is, ligt het kleine stoombootje. “Hulpje1”staat er op zijn kleine boeg. Hij is nog maar klein, heel klein, er kan niet eens een piet op zijn dek staan. Nee, het zal nog heel lang duren voordat Hulpje1 net zo groot is als de stoomboot. En voordat Hulpje1 dan helemaal naar Nederland mag varen…. dat zal nog wel heel lang duren. Zacht trekt Hulpje1 aan de touwen, hij hoort ook het gejoel van de pieten aan dek van de stoomboot. Daar wil hij wel eens meer van zien. Het is al een beetje licht geworden, dat komt goed uit.
Er is nu ook een grote vrachtwagen gestopt. Alle pieten rennen er naar toe en beginnen uit te laden. Alles gaat de boot in, grote cadeaus, kleine cadeaus, snoep, taaitaai, pepernoten, teveel om op te noemen. Hulpje1 zet zijn motor iets harder aan, hij wil nog iets dichter bij de grote stoomboot komen. Nog iets harder gaat de motor en… daar laat het touw los. Voorzichtig vaart Hulpje1 nog iets dichter naar de Stoomboot toe.
Daar is het nu echt vreselijk druk. Alle pieten zijn druk aan het werk. Achter elkaar sjouwen ze de boot vol. Hulpje1 ziet zelfs een paard lopen op het dek. En, ja, echt waar. Daar is Sinterklaas zelf ook! Hij heeft zijn werkmijter op, en geeft vriendelijk aanwijzingen aan de pieten. Van schrik had Hulpje1 bijna heel hard op zijn toeter gedrukt.
Nu ligt Hulpje1 vlak bij de grote stoomboot. Niemand let op hem, hij is zo klein, hij valt niet op.

“Hier komt de laatste vrachtwagen, Sinterklaas,” zegt de Hoofdpiet. Een hele grote vrachtwagen stop naast de boot. Weer wordt alles door de pieten overgeladen. “Zo, klaar,” roept snelle piet. “O nee, hier is nog een pakje!”En hij gooit het de boot op. Alle pieten zijn al weer bezig. Niemand ziet dat het pakje over de boot heen gaat. Dat het zomaar in het water zal vallen. Wat erg! Dan krijgt een kind geen cadeau! Hupje1 zet zijn motor op het allerallerhardst en WROEM, daar gaat hij.
Net op tijd, net voordat het pakje in het water valt vangt Hulpje1 het cadeau op. Met een bons valt het op zijn kleine dek.

Een grote wolk stoom blaast uit de schoorsteen van de stoomboot. De touwen worden losgegooid, pieten roepen en schreeuwen en daar gaat de grote stoomboot de Spaanse haven uit, op weg naar Nederland. Hulpje1 weet niet wat hij moet doen. Hij heeft al 3 keer op zijn toeter gedrukt, maar niemand heeft het gehoord. De stoomboot is weggevaren.
Hulpje1 kijkt eens op het pakje. “Mireille”staat er op. Nu krijgt dat meisje geen cadeau, denkt Hulpje1 met een snik. Wat zielig. Wat zal ze boos zijn op Sinterklaas! Hulpje1 zet van boosheid zijn motor eens hard aan. Wat moet hij nu doen?
Opeens weet hij het. Hij gaat achter de stoomboot aan! Hij vaart gewoon de zee op, net zolang tot hij de stoomboot heeft ingehaald. Dapper koerst Hulpje1 de zee op. Heel ver weg ziet hij de stoomboot. Ach, die heeft hij zo ingehaald….
Een paar uur later vaart Hulpje1 helemaal alleen op de grote zee. De stoomboot is allang verdwenen, die gaat veel te hard voor zo’n klein bootje. Omhoog, omlaag, daar gaat Hulpje1, over de golven. En hij vaart door. Hij zal dat pakje brengen. Dat arme meisje, als ze toch geen cadeau krijgt. Terwijl hij doorvaart kijkt Hulpje1 naar zijn dek. Best een groot pakje, zijn dek is bijna helemaal vol.
Als het donker wordt zet Hulpje1 zijn lampen aan. En hij vaart door. Ook als het weer licht wordt, eindeloos over de hoge golven van de grote zee.

Het is druk op de kade, allemaal kinderen wachten op de stoomboot. Gelukkig komt de stoomboot mooi op tijd aan, alle kinderen zijn blij. Sinterklaas gaat aan land, iedereen zingt Sinterklaasliedjes. Als het weer donker wordt zijn alle kinderen weer naar huis. De grote stoomboot ligt aan de kade, te wachten tot alle cadeaus uitgeladen worden. Een paar pieten zijn aan boord gebleven om op de cadeaus te passen.

Het is 5 december, het is pakjesavond en het is heel stil in de haven waar de stoomboot ligt als er ver aan de horizon een heel klein stipje zichtbaar wordt.. Na een tijdje wordt het wat groter, en even later vaart Hulpje1 de haven in, recht op de stoomboot af. Daar is het stil. “Toet,” doet de toeter van Hulpje1. Het blijft stil. “Ik heb dat hele eind toch niet voor niets gevaren,”denkt Hulpje1 een beetje boos. “TOOOEEEEEETT!!!!, TOETERDETOEDERDETOOOEEEET!!!!” Keihard gaat de toeter.

In het huis van Mireille is pakjesavond ook al begonnen. De zak is al gebracht. Mireille kijkt stiekem naar de zak. Zou daar het poppenhuis inzitten wat ze zo graag hebben? De zak is al bijna leeg. Zou ze dan geen cadeau krijgen…

“TOETOETOET” Nu komt er een piet aan het dek. “Hé, wat is dat,” bromt hij als hij Hulpje1 naast de boot ziet drijven. Verbaasd kijkt de Piet naar het kleine bootje met het pakje op het dek. Snel roept hij er nog wat pieten bij. Dan gooien ze een touw uit en leggen ze Hulpje1 vast aan de grote stoomboot. Een piet pakt het pakje, “Mireille,”leest hij. “Piet, Piet, “roept hij, “hier is dat ene pakje. Je weet wel, dat pakje waar Sinterklaas nog een beetje boos om was. Dat pakje wat weg was.” De andere piet pakt snel zijn mobieltje en belt met de hoofdpiet.”Ja, pakje, ja, het pakje dat weg was. Nee, niet op de stoomboot. Helemaal uit Spanje gebracht door Hulpje1, echt waar, ik sta hier niet te jokkenbrokken!”

En nu gaat alles snel. Een piet neemt voorzichtig het pakje van het dek van Hulpje1 en gaat snel op stap, hij moet het cadeautje nog snel naar Mireille brengen, gelukkig is het nog net niet te laat.
Hulpje1 krijgt verse olie en mag uitrusten. Als de stoomboot morgen weer naar Spanje gaat dan wordt hij lekker gesleept. Dat heeft hij wel verdiend.

1 Ster2 Sterren3 Sterren4 Sterren5 Sterren (1 Beoordeling, gemiddeld: 5,00 van 5)
Loading...

Één reactie op Hulpje 1

  • dit is een gooie web site er zijn leuke boeken .
    en je kunt er veel van leren dus daarom vind ik deze web site zo goed.
    En ik hop dat jullie een leuke tijd zullen hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zoeken
Beoordelingen
Gesponsorde links
Recente reacties
Meer gesponsorde links