Sinterklaas in Dichteren

Sinterklaas in Dichteren.

Kleine wolkjes adem zweven door de donkere nacht. Het is de adem van Americo, het trouwe witte paard van Sinterklaas.
Met Sinterklaas op zijn rug en Piet ernaast is Americo een dak opgeklommen. En nu staan ze te kijken naar alle huizen die er alweer bij zijn gekomen.
Ze staan een beetje scheef, het dak loopt nogal schuin. Maar dat geeft niet, dat zijn Sint en Piet wel gewend.
“Kijk Sinterrklaas”, wijst Piet. “Daarr is nu de nieuwe school van de kinderren van Dichterren. Vorrig jaarr was err alleen nog maarr modderr. En nu is de school al klaarr”.
Sinterklaas knikt met zijn oude, wijze hoofd. Het gaat wel snel hier, met al die nieuwe huizen.

Ze gaan weer verder, Sint en Piet, er moeten nog een heleboel schoenen gevuld worden. Americo loopt heel zacht over het dak. Net als altijd, maar nu is het wel heel erg zacht.
Sinterklaas kijkt naar beneden. Even schrikt hij, hij ziet geen dakpannen maar gras ! Hoe kan dat nou ?
Dan weet Sinterklaas het weer. Dit zijn ecologische huizen. Met een dak van gras. Ja, er zijn veel verschillende huizen in Dichteren.
Mopperend hangt zwarte Piet met zijn voeten aan de dakgoot. Hij probeert om een cadootje in een schoen te mikken, maar het lukt niet zo goed. Het duurt even voor hij klaar is.
Sinterklaas en Americo wachten rustig tot Piet weer op het dak staat.
“Sinterrklaas. Pas op “! Piet wijst opgewonden naar het dak.
Sinterklaas kijkt naar beneden en ziet Americo lekkere hapjes van het grasdak nemen.
Sint trekt rustig aan de teugels. “Foei, Americo, je mag dit gras echt niet eten. Straks gaat het dak nog lekken van de mensen hier.
Met zijn mond vol gras knikt Americo met zijn hoofd. Het slimme paard snapt alles wat de Sint tegen hem zegt.

Even later lopen ze over het fietspad naar de nieuwe school.
Sinterklaas vindt de school heel belangrijk, en hij is altijd nieuwsgierig als hij een school ziet staan.
Als er even tijd is dan gaan ze kijken. Naar de tekeningen op de muur, of de werkjes in de klas.
“Kijk Sinterrklaas”. Piet wijst op een open raam, helemaal boven. Sinterklaas en zwarte Piet kijken elkaar aan. Sint knikt met zijn hoofd. “Ga maar even kijken Piet.”

Zwarte Piet kruipt handig door het raam en glijdt naar binnen. Sinterklaas stapt van zijn paard en bindt hem vast aan het hek. Dan wacht hij tot Piet de deur open komt doen.
Opeens gaat het licht aan in de school. En nog een lamp. En nog een.
Flits ! Het licht in de gang gaat ook aan als Piet de hoek om komt. Hij doet de deur open voor Sinterklaas.
“Doe het licht eens uit Piet, je moet dat niet overal aan doen. Dat is helemaal niet nodig “. Sinterklaas is een beetje boos op die onhandige Piet.
“Ja maarr, Sinterrklaas. Het gaat vanzelf aan. Ik kan err niets aan doen. Echt niet “!
Nu wordt Sinterklaas steeds bozer. “Kom om Piet. Niet jokken!
Doe nu maar snel de lampen uit “.
Hulpeloos staat Piet in de gang. “Sinterrklaas “, vraagt hij ” waar is dan het lichtknopje “?
Daar snapt Sinterklaas ook niets van. Nergens een lichtknopje te zien !

Op zoek naar een lichknopje staan ze even later in de hal van de nieuwe school. Het ruikt nog steeds een beetje nieuw.
Zwarte Piet wijst naar boven, “Kijk Sinterrklaas, daarr kom ik net vandaan, En nu is het licht opeens uit ! Het gaat hierr alemaal vanzelf !”

Sint en Piet bekijken alle lokalen van de school. Ze lezen de namen van de kinderen op de tafeltjes en bekijken de werkjes.
Goedkeurend kijkt Sinterklaas in de schriften. Hij ziet dat alle kinderen goed hun best hebben gedaan. Tevreden strijkt hij met zijn hand door zijn lange witte baard. Hij is zo verdiept in het lezen dat hij niet merkt dat Piet het lokaal is uitgelopen.
“Kom Piet, het is de hoogste tijd om verder te gaan “, zegt Sinterklaas. Hij krijgt geen antwoord.
Met een frons op zijn gezicht gaat de sint op zoek door de nieuwe school.
Al snel hoort hij opgewonden kreten. Sint loopt door de gang en nu hoort hij het duidelijk. “Joepiee ! Hopsaa “!
In het gymlokaal hangt Piet in de touwen. Hij zwaait van het ene touw naar het andere, het hele gymlokaal door.
Sinterklaas moet er wel even om lachen.
“Kom Piet, we moeten nog een heleboel pakjes brengen vannacht”.
“Ahh, Sinterrklaas, nog heel eventjes”, zeurt Piet. Maar dan ziet hij dat Sinterklaas het echt meent. Er is nog een heleboel te doen.
Snel ruimt Piet het lokaal op en dan gaan ze naar buiten.
Americo hinnikt zacht van blijdschap als Sinterklaas op zijn rug klimt.
En dan gaan ze weer verder, alle schoenen langs die de kinderen gezet hebben.

En in de school gaan alle lampen weer één voor één uit.

1 Ster2 Sterren3 Sterren4 Sterren5 Sterren (1 Beoordeling, gemiddeld: 5,00 van 5)
Loading...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zoeken
Beoordelingen
Gesponsorde links
Recente reacties
Meer gesponsorde links