Tik tik tik piep

Tik, tik, tik. Piep. Tik, tik, tik. Piep. Piep.
Zwarte Piet zit verstopt achter de schoorsteen op het dak. Zijn gezicht wordt verlicht en als je goed kijkt dan zie je zijn tong af en toe tussen zijn tanden vandaan komen.
Tik, tik, tik. Piep. Tik, tik, tik. Piep. Piep.
Eigenlijk moet Piet nu over de daken lopen, met Sinterklaas mee. Piet weet dat wel. Maar; Tik, tik, tik. Piep. Piet heeft het druk. Druk met iets anders.

Sinterklaas en Amerigo zijn al een heel stuk verder. Slim loopt Amerigo van het ene dak naar het andere dak, af en toe stopt het lieve trouwe paard van de Sint als Sinterklaas even een pakje in de schoorsteen stopt.

“Ja, het is wat, hè Piet,’ zegt Sinterklaas. Het blijft stil. Dat is wel raar. Sinterklaas fronst zijn wenkbrauwen. ‘Piet! Hoor je me wel?” Maar het blijft stil. Sinterklaas is alleen op het dak.
Nergens een Zwarte Piet te zien. ‘Piet is toch niet van het dak gevallen,’ bromt Sint achter zijn baard. Nee, dat kan natuurlijk niet. Zwarte Piet valt niet van het dak.
Voor de zekerheid kijkt Sinterklaas toch maar even naar beneden. Amerigo kijkt mee. Samen kijken ze de hele straat uit.
Geen Piet te zien.

‘Nou,’ denkt Sint,’toen ik net bij Clarissa was toen heeft hij me nog die pop aangegeven.  Ik ga maar een stukje terug. Misschien heeft Piet last van zijn been of zo. Die zak met cadeautjes is best wel zwaar.”

En Sinterklaas gaat weer terug. Het duurt niet lang of Amerigo spitst zijn oren. “Tik, tik, tik. Piep. Tik, tik, tik. Piep. Piep.”
Amerigo hoort het duidelijk, en een tijdje later hoort Sinterklaas het ook.
Wat een raar geluid!

Dan ziet Sinterklaas de pluim van Piet zijn baret achter de schoorsteen. “Ah, daar is Piet,’mompelt Sint.
Sinterklaas kan natuurlijk niet gaan roepen op het dak, hij moet heel stil zijn, anders maakt hij de kinderen wakker.
“Piet,’ fluistert Sinterklaas. ‘Wat ben je daar aan het doen ? Je weet toch dat we cadeautjes rond moeten brengen ?’

Het duurt even voordat Zwarte Piet opkijkt. Hij is zo druk bezig met tik, tik, tik, piep, dat hij Sinterklaas niet hoort.

Nu wordt Sinterklaas toch wel een beetje boos. ‘Kom Piet, wat is dat voor een lichtgevend kastje in je hand ? ” vraagt Sint.

Snel stopt Piet zijn handen in zijn zakken, en hij kijkt fluitend naar de maan. ‘Kastje? Hand ? Nee hoor Sinterklaas.Alles gaat goed, niets aan de hand.’

Maar als Sinterklaas hem streng aankijkt dan komt de hand van Piet weer uit zijn zak, in zijn hand een telefoon.

Nu snapt Sinterklaas het. “Zwarte Piet,”zegt Sinterklaas ( nog steeds fluisterend) ‘was jij aan het Gàmen??! Dat kan toch niet!?
Hoe moet dan dan met alle kinderen die geen cadeautje in hun schoen vinden? Omdat jij hier een spelletje op je telefoon doet ? ‘

Tja, daar had Piet niet aan gedacht. Hij keek maar heel even op zijn telefoon, en toen dacht hij aan die mooie score van laatst en toen dacht hij… en opeens was hij zo druk aan het gamen dat hij alles was vergeten.
‘Sorry Sinterklaas,’ fluistert Piet terug. ‘Het is ook zo’n spannend spel, ik was de tijd vergeten.’
Hji pakt de zak en slingert hem op zijn rug, ‘laten we maar snel verder gaan.’

Zo gaan Sinterklaas en Zwarte Piet verder door de nacht, overal cadeautjes brengend.

En Sint ? Die moet wel een beetje lachen om Zwarte Piet en zijn telefoon. Het is best wel handig dat de Hoofdpiet alle Pieten kan bellen en What’s Appen, al vraagt hij zich wel af hoeveel pieten er nu aan het gamen zijn…
1 Ster2 Sterren3 Sterren4 Sterren5 Sterren (1 Beoordeling, gemiddeld: 5,00 van 5)
Loading...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zoeken
Beoordelingen
Gesponsorde links
Recente reacties
Meer gesponsorde links