Harry de Duif

Harry de Duif en het musje

 

Harry de duif kijkt eens voorzichtig in het rond. Hij zit hoog in een boom. Harry de duif is al een oude duif, hier en daar heeft hij al grijze veren.
Langzaam kijkt Harry de duif over de stad, de gebouwen die hij al zo goed kent, de kerktorens, de hoge bomen, de flats, de lage huizen met hun tuinen.
Opeens ziet Harry de duif een musje  zitten,op een takje van een kleine boom in een tuin.  Harry  kijkt nog eens goed en ja hoor, hij heeft het goed gezien, er zit een dikke kat klaar om het musje    te  vangen en op te eten.
“PAS OP”!! Achter je ! Een KAT !” Harry de duif schreeuwt zo hard als hij kan maar het musje  reageert niet. Het enige wat het musje  hoort is ” roekoe, roekoe”. want mussen en duiven kunne elkaar niet verstaan.
Er is nog maar één manier om het musje  te redden.  Harry  laat zich als een baksteen uit de boom vallen, pas vlak boven de grond spreidt hij zijn vleugels en scheert vlak langs het musje .
Het musje  schrikt van de langsvliegende duif en vliegt op, net voordat de klauwen van de kat het vogeltje willen grijpen.
Tevreden met de reddingsactie  gaat Harry de duif een rondje  vliegen boven de stad. Hij is trots op zichzelf. Hij heeft toch maar mooi het leven gered van het musje !
Terwijl hij zo rondvliegt ziet hij opeens een glimmende pasgewassen auto staan.
Blij gaat Harry er vlak boven vliegen. Harry heeft, net als bijna al de duiven een hobby. Op auto’s poepen, vooral als ze mooi schoon zijn !
Harry mikt en, ja hoor, gelukt, de auto is midden op het dak geraakt.

Verder vliegt hij,  over de stad. Een stukje verder is het zwembad. Het is nog leeg, de zon staat nog niet zo hoog aan de hemel. Het water klotst heen en weer, naast het zwembad is het pierenbad voor de kleine kinderen.
Harry  heeft het al zo warm, hij hoeft niet lang na te denken. Met een enorme plons duikt hij in het ondiepe water. Hij begint meteen te poedelen dat het een lieve lust is. “Lekker water”, denkt hij nog bij zichzelf.
En dan gebeurt het.
De badmeester heeft een enorme hekel aan duiven, vooral als de duiven ook nog gaan poedelen in het water van het pierenbad.
De badmeester  pakt zijn grote schepnet en “Pats”!!
Daar is Harry de duif gevangen.
De badmeester houdt hem stevig vast en bekijkt de arme Harry.
“Mmmm”, bromt de badmeester,” een beetje oud maar wel lekker vet. Ik denk dat ik jou aan het restaurant ga verkopen.”
Met een gemeen lachje grinnikt hij  “, morgen gebraden duif op het menu ! Ha ha ha ha”!

Zo komt het dat de arme Harry in een klein kooitje zit, achter het hokje van de badmeester. De hele dag schijnt de zon op de kooi, Harry heeft het vreselijk heet.
Harry kan natuurlijk niet begrijpen wat de badmeester allemaal zat te grinniken toen hij hem gevangen had, maar Harry is toch heel erg bang voor wat er gaat gebeuren.
De badmeester was hem zeker vergeten, de hele dag hoorde Harry kinderen spelen en joelen in het zwembad. Toen het stiller werd hoorde Harry alleen nog maar  de voetstappen van de badmeester.
Na een tijdje gingen die ook weg.
En toen werd het stil. En na een tijdje ook donker.

Toen het helemaal donker was geworden en de maan helder aan de hemel scheen hoorde Harry opeens heel zacht “psst”
Harry geeft geen antwoord en luistert stilletjes. Daar was het alweer. “Psst”.
Harry wordt een beetje bang, wie zou daar nu zijn ?
“Psst, ben jij die duif die dat musje heeft gered ?”
“Ja, dat ben ik,” zegt Harry na een poosje. “Wie ben jij “?

“Ik ben dat musje”, fluistert de zachte vogelstem.
“Hoe kan dat nou, dat ik je nu versta, en vanmiddag niet “? vraagt Harry verbaasd.
Voordat het musje antwoord geeft weet Harry het zelf ook.

Het is een oud verhaal, dat alle dieren kennen. Als de maan vol is, en als het 12 uur in de nacht is dan kunnen alle dieren met elkaar praten.
Harry slaapt altijd als het donker is, hij heeft het nog nooit meegemaakt.
“Wat kom je doen,” vraagt Harry zacht.  Hij hoort allemaal gerammel buiten aan zijn kooi.  ” Ik ga jou bevrijden”, piept het musje terug, jij hebt mij gered,  nu ga ik jou redden.”
Harry weet niet zo goed wat hij moet zeggen, hij blijft maar stilletjes wachten op wat er gaat gebeuren.
Even later gaat het deurtje open, die mus had het toch maar mooi  voor elkaar gekregen !
Snel kruipt Harry uit het kooitje, die badmeester zal morgen niet weten wat hij ziet !
Samen vliegen ze snel naar een hoge veilige dakgoot.
“Hartstikke bedankt hoor, zegt Harry de duif tegen de mus. “Ik ben blij dat ik wat terug kon doen,” zegt het musje.
Dan slaat de klok  1 uur.
“Roekoe, roekoe,” hoort het musje. “Tjilp  tjilp, ” hoort Harry de duif.
Het is weer voorbij, ze kunnen elkaar niet meer verstaan.
Met hun vleugels zwaaien ze naar elkaar als ze ieder hun eigen nest opzoeken.
1 Ster2 Sterren3 Sterren4 Sterren5 Sterren (Geef je mening, klik op een ster)
Loading...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Zoeken
Beoordelingen
Gesponsorde links
Recente reacties
Meer gesponsorde links